Kledingmerk registreren
Een kledingmerk registreer je in de Benelux bij het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom (BOIP), voor de klassen van de Classificatie van Nice waarin je producten vallen, zoals klasse 25 voor kleding, schoenen en hoofddeksels, klasse 18 voor tassen en klasse 14 voor sieraden.
De vraag komt meestal op als een label begint te lopen, bijvoorbeeld omdat een showroom je merk wil vertegenwoordigen of omdat er naast kleding ook tassen komen. Je keuze van naam en klassen bepaalt dan voor jaren wat je kunt tegenhouden. Wij bij Liaise Advocaten registreren merken voor mode- en designlabels en kijken daarbij ook naar wat je over een paar jaar wilt verkopen.
Wil je je merknaam vastleggen voordat je collectie de winkel in gaat? Bel 020 675 88 21 of neem contact op. Je krijgt binnen één werkdag antwoord.
Welke klassen een kledingmerk of designlabel nodig heeft
Een merk geldt alleen voor de waren en diensten waarvoor je het inschrijft, ingedeeld volgens de Classificatie van Nice, een internationale indeling in 45 klassen (artikel 2.5bis Benelux-verdrag inzake de intellectuele eigendom, BVIE). Voor een kledingmerk is klasse 25 het vertrekpunt. Daar vallen kleding, schoenen en hoofddeksels onder, ook riemen en sportkleding.
Verder hangt het van je collectie af. Tassen en andere lederwaren staan in klasse 18, sieraden en horloges in klasse 14 en parfum en cosmetica in klasse 3. Verkoop je een gesp of knoop met je logo ook los, dan hoort die in klasse 26. Voor brillen is er iets veranderd, want sinds de dertiende editie van de classificatie, die op 1 januari 2026 in werking trad, staan brillen en zonnebrillen in klasse 10 in plaats van klasse 9.
Een designlabel heeft andere klassen nodig, zoals klasse 20 voor meubels, klasse 11 voor verlichting en klasse 24 voor stoffen en huishoudtextiel.
Een eigen webshop vraagt geen extra klasse, omdat de verkoop van je eigen waren voor de classificatie niet als dienst geldt. Klasse 35 wordt pas interessant als je ook andere merken verkoopt, bijvoorbeeld in een eigen conceptstore. Dan schrijf je het merk in voor detailhandelsdiensten en geef je aan in welke waren je handelt (HvJ EU 7 juli 2005, Praktiker, C-418/02).
De klasse beslist niet of twee producten voor het merkenrecht op elkaar lijken (artikel 2.5bis lid 7 BVIE). Een tas en een jas staan in verschillende klassen en kunnen toch als overeenstemmende waren gelden. Registreer daarom voor wat je verkoopt of binnen een paar jaar wilt verkopen. Bij IE-portfolio opbouwen lees je hoe je een merk later uitbreidt en waarom heel breed inschrijven weinig oplevert.
Wanneer een merknaam voor kleding te beschrijvend is
Het BOIP schrijft geen merk in dat uitsluitend bestaat uit een aanduiding van de soort, de hoedanigheid of andere kenmerken van de waren (artikel 2.2bis lid 1 onder c BVIE). In de mode gaat dat vaak mis bij namen die het materiaal, de pasvorm of de stijl beschrijven. Met een naam die alleen zegt dat je linnen kleding of wollen truien verkoopt, kom je in klasse 25 niet ver. Hetzelfde woord kan voor een ander product wel onderscheidend zijn, zodat een stofnaam als merk voor sieraden of verlichting prima kan werken.
Kies je toch voor een beschrijvende naam, dan beschermt een beeldmerk alleen de vormgeving, zodat een concurrent de naam in een andere letter vaak gewoon kan gebruiken.
Is een naam door jarenlang gebruik herkenbaar geworden als jouw merk, dan kan het BOIP hem alsnog inschrijven, maar dat moet je wel bewijzen en voor een jong label lukt dat zelden.
Huismerk, collectienaam of sublabel: wat je als merk inschrijft
Naast de naam van het label zelf heb je soms een tweede lijn met een eigen naam. Elk seizoen komt er misschien ook een collectienaam bij. Je registreert elke naam die je wilt beschermen apart en betaalt per naam eigen taksen.
Dat loont zelden voor een collectienaam die na één seizoen weer verdwijnt. Wel waard is het bij een naam die terugkomt, zoals een vaste lijn of een bestseller die elk jaar in nieuwe kleuren uitkomt. Een sublabel met een eigen doelgroep en eigen verkooppunten hoort er ook bij.
Kies per naam ook de vorm van het merk. Een woordmerk beschermt de naam los van de letter waarin je hem schrijft. Een beeldmerk beschermt een logo met of zonder de naam erin. Vernieuw je over een paar jaar je logo, dan blijft een woordmerk gewoon bruikbaar. Voor een nieuw beeldmerk doe je een nieuwe aanvraag.
Je eigen naam als merk voor je modelabel
Veel ontwerpers geven hun label hun eigen naam. Een persoonsnaam kan prima een merk zijn (artikel 2.1 BVIE). Bedenk wel wat er gebeurt als je het label ooit verkoopt of er zelf uit stapt. Het merk gaat dan met de onderneming mee, zodat de koper je naam mag blijven gebruiken voor collecties die jij niet meer ontwerpt.
Dat overkwam de Britse ontwerpster van bruidskleding Elizabeth Emanuel. Zij bracht haar bedrijf in 1996 onder in een nieuwe vennootschap, samen met de aanvraag voor het merk Elizabeth Emanuel. Toen bedrijf en merk een jaar later werden doorverkocht, ging ze bij de nieuwe eigenaar aan de slag, maar na een maand vertrok ze. Daarna kwam ze in verzet tegen het merk, omdat het publiek zou denken dat zij de kleding nog ontwierp. Volgens het Hof van Justitie van de EU is zo’n merk niet misleidend alleen omdat het de naam van de oorspronkelijke ontwerper draagt (HvJ EU 30 maart 2006, Emanuel, C-259/04). Voor de kwaliteit van de kleding staat de onderneming in die het merk houdt.
Wil je onder je eigen naam verder kunnen ontwerpen als je stopt of verkoopt, leg dat dan vast voordat het merk overgaat. Je kunt het merk ook op je eigen naam houden en je onderneming een merklicentie geven. Bij IE-portfolio opbouwen lees je op wiens naam je merk het best kan staan.
Je kledingmerk registreren voordat een ander het doet
Laat je een collectie zien op een beurs of in een showroom, dan laat je ook de naam zien. Een ander kan die naam vervolgens als merk aanvragen. Gebeurt dat te kwader trouw, dan kan het merk nietig worden verklaard (artikel 2.2bis lid 2 BVIE). Dat moet je dan wel aantonen, in een procedure die tijd en geld kost.
Voor agenten heeft de wet een eigen regel. Schrijft je handelsagent of een andere vertegenwoordiger jouw merk zonder toestemming op eigen naam in, dan kun je je tegen het gebruik verzetten en de overdracht van de inschrijving vorderen (artikel 2.20ter BVIE). Dat lukt niet als de agent kan uitleggen waarom de inschrijving op eigen naam gerechtvaardigd was. Schrijf je merk daarom in voordat je met een agent of showroom in zee gaat.
Wat het kost om een kledingmerk te registreren
Een kledingmerk in klasse 25 met tassen in klasse 18 en sieraden in klasse 14 kost bij het BOIP voor de Benelux 352 euro aan taksen. Dat is 244 euro voor de eerste klasse, 27 euro voor de tweede en 81 euro voor de derde. Een Uniemerk voor dezelfde drie klassen kost bij het Europese bureau EUIPO 1.050 euro, omdat de tweede klasse daar 50 euro kost en elke volgende klasse 150 euro, voor een registratie die net als in de Benelux tien jaar geldt.
Daar komen de kosten van ons onderzoek en de aanvraag bij. Bij merkenrecht staat hoe de procedure verloopt en wat een registratie verder kost.
Een advocaat voor de merkregistratie van je label
We beginnen met een beschikbaarheidsonderzoek in de merkenregisters en het handelsregister. Botst je naam met een ouder merk of een handelsnaam, dan weet je dat liever voor de eerste collectie dan erna. Daarna kiezen we met je de klassen en de omschrijving van de waren en dienen we de aanvraag in bij het BOIP of het EUIPO. Omdat we bij Liaise Advocaten ook de contracten met ateliers, agenten en distributeurs schrijven, nemen we de afspraken over je merk daarin meteen mee.
Wil je weten of je merknaam vrij is en in welke klassen je hem inschrijft? Neem contact op of bel 020 675 88 21. Je krijgt binnen één werkdag antwoord.
